|
αρχική σελίδα:
ιστορία:
φωτογραφίες:
βιογραφίες:
στίχοι τραγουδιών:
τραγούδια mp3:
κείμενα-εργογραφίες:
μουσικά σχόλια:
βιβλιογραφία:
ραδιοφωνάκι:
συνδέσεις:
βιβλίο επισκεπτών:
φόρμα επικοινωνίας:
bookmark:
|
|
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Εισαγωγή *
3 περίοδοι του ρεμπέτικου *
Πριν το ρεμπέτικο
Οι ρεμπέτες
Η εξέλιξη
το τέλος |
Εισαγωγή
"Τα ρεμπέτικα τραγούδια είναι μικρά απλά τραγούδια που τραγουδούν απλοί
άνθρωποι. ...είναι στο βάθος μάλλον κοινωνικού περιεχομένου τραγούδια."
γράφει ο Ηλίας Πετρόπουλος στο βιβλίο του "Ρεμπέτικα τραγούδια".
Η ιστορία του ρεμπέτικου τραγουδιού είναι αξιοπρόσεχτη από το γεγονός και
μόνο ότι διαδραματίζεται σε τόσο στενό χρονικό διάστημα (περίπου 30-40
χρόνια) και ταυτόχρονα όμως έχει τόση μεγάλη επίδραση στην εξέλιξη του
Ελληνικού τραγουδιού. Ίσως τελικά να αποτελεί τον "συνδετικό κρίκο" της
μουσικής του 19ου και 20ου αιώνα στην Ελλάδα.
Πολλοί και διάφοροι παράγοντες συνέβαλλαν στην δημιουργία του ρεμπέτικου
αλλά και στην διαμόρφωση του κατά την διάρκεια της μικρής "ζωής" του. Τα
δημοτικά τραγούδια , η Βυζαντινή και Βαλκανική μουσική , η Τούρκικη και
ανατολίτικη μουσική αλλά και άλλοι, κοινωνικού περιεχομένου παράγοντες,
όπως ο τρόπος ζωής (τεκέδες, φυλακές , παρανομία) και μεγάλα ιστορικά
γεγονότα (καταστροφή της Σμύρνης το 22 και το κύμα της προσφυγιάς, η
βιομηχανική επανάσταση και η άνοδος -και αργότερα κάθοδος- της αστικής
τάξης, οι διάφοροι πόλεμοι -1897, Β' παγκόσμιος, εμφύλιος-) διαμόρφωσαν
εκτός των άλλων και την ρεμπέτικη μουσική.
Οι 3 περίοδοι του ρεμπέτικου
Πολλοί μελετητές και ιστορικοί χωρίζουν το ρεμπέτικο τραγούδι σε 3
περιόδους. Ο διαχωρισμός αυτός έχει μεγάλη σημασία για την κατανόηση του
ρεμπέτικου γιατί κατά κάποιο τρόπο ακολουθεί την ιστορία της Ελλάδας και
τα γεγονότα που συνέβησαν τότε. Έτσι χονδρικά το ρεμπέτικο τραγούδι
χωρίζεται σε τρεις δεκαετίες (1922-1932, 1932-1942 και 1942-1952).
-Στην πρώτη δεκαετία κυριαρχεί το Σμυρναίικο και ανατολίτικο στυλ στο
ρεμπέτικο τραγούδι. Η καταστροφή της Σμύρνης και η προσφυγιά από την Μικρά
Ασία εμπλουτίζουν το Ελληνικό τραγούδι με αμανέδες, ταξίμια, Σμυρνιές
τραγουδίστριες και ανατολίτικα όργανα ( σάζι, σαντούρι, ούτι, κανονάκι).
Τα καφέ-αμάν γίνονται κύριος φορέας αυτής της μουσικής και αρχίζουν οι
πρώτες γραμμοφωνήσεις τραγουδιών (στην Αμερική ήδη από το 1910).
-Στην δεύτερη δεκαετία έχουμε την αυθεντικότερη έκφραση του ρεμπέτικου
τραγουδιού από τους μάγκες των μεγάλων αστικών κέντρων και την
αντικατάσταση των ανατολίτικων οργάνων με μπουζούκι, μπαγλαμά και κιθάρα.
Την εποχή αυτή (30-40) η ρεμπέτικη μουσική αποτελεί τρόπο ζωής για τους
ανθρώπους του περιθωρίου, της φτώχιας , τους αδικημένους από την κοινωνία,
τους ναρκομανείς, τους φυλακισμένους.
-Στην τρίτη δεκαετία αλλάζει το στυλ των τραγουδιών και κάνουν την
εμφάνισή τους οι μουσικές ιδιοφυίες της εποχής (Τσιτσάνης, Χιώτης,
Μητσάκης και άλλοι). Η μουσική γίνεται περισσότερο πολύπλοκη και δυσκολόπαιχτη. Είναι μια δύσκολη εποχή για τον Ελληνικό λαό.
...συνέχεια
|